Dinsdagen

Als je leert te sterven, leer je te leven. Uit: Mijn dinsdagen met Morrie door Mitch Albom

Lessen van het leven
Er zijn veel boeken geschreven over ziekte en hoe iemand daarmee is omgegaan. Meestal gaat het dan om een genezing en wil diegene hoop en inspiratie bieden aan de lezers. Dat laatste wil dit boek ook. Alleen met dit verschil, dat het niet over genezing gaat, maar het accepteren van het onvermijdelijke, de dood. Toch gaat het in het boek niet veel over de dood, maar wel over de manier waarop je kunt leven. De ondertitel is “Een oude man, een jonge man en de lessen van het leven”.

Mijn dinsdagen met Morrie
In het kort gaat het over Mitch, die bij het afstuderen beloofd heeft contact te houden met zijn professor. Maar dan komt hij in de draaikolk van werk en verplichtingen en vergeet zijn voornemen. Pas door een tv-interview ziet hij zijn oude professor weer terug. In dat interview vertelt Morris Schwartz dat hij de ziekte ALS heeft. Na verschillende artsen te hebben bezocht, legt hij zich neer bij de ziekte en het verlies van zijn spierkracht. Maar hij wil de tijd gebruiken om zijn lessen door te geven. Na het zien van de beelden besluit Mitch weer contact op te nemen. Morrie is blij hem weer te zien en vertelt dat hij deze laatste periode als studie project wil gebruiken. Hij bevindt zich op weg naar de dood en dat moet voor iedereen interessant zijn. “Want iedereen gaat dood, maar de mensen geloven het niet. Als ze het wel zouden geloven, zouden ze hun leven anders leven.” Ze spreken af elkaar elke dinsdag te ontmoeten en dan vertelt Morrie zijn verhaal en geeft zijn lessen door. Ze spreken over de dood, spijt, ouderdom, geld, familie en kinderen krijgen.

De belangrijkste les volgens Morrie

De belangrijkste les volgens Morrie is liefde. Het materiële is niet het belangrijkste voor mensen is. Ze doen wel alsof, maar uiteindelijk maakt het niets uit. Liefde, relaties, genieten van de natuur, verwonderen over wat er gebeurt, dat alles is veel belangrijker dan spullen. Om je daaraan te helpen herinneren, geeft hij het voorbeeld van boeddhisten. Volgens hem doen zij alsof er een vogeltje op hun schouder zit en elke ochtend vragen zij het vogeltje “is vandaag de dag? de dag dat ik alles heb geleerd en gedaan? de dag dat het tijd is om te vertrekken?” Dat houdt je wel bij de les. Als je wilt weten waar het in het leven om gaat, hoe het staat met de angst voor de dood, ouder worden en spijt, dan is dit boekje het lezen waard.

Even veelzeggend is het liedje van Harrie Jekkers – nu ik nog leef.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.