Emoties verwelkomen

We denken dat we denkende wezens zijn, die voelen, maar we zijn voelende wezens die denken. Jill Bolte Taylor

Emoties als ongewenst beschouwen
Doordat we zoveel in ons hoofd leven, hebben we geleerd emoties te beoordelen als gewenst of ongewenst. Vaker nog verdelen we ze in positieve en negatieve emoties. Met negatieve emoties willen we helemaal niet te maken hebben. Die zijn maar lastig en moeten zo snel mogelijk uit de weg geruimd worden. Maar ze zijn er wel. In de vorige posts schreef ik hoeveel moeite we meestal hebben met het uiten van emoties. En dan ging het alleen maar over de basis uitingen. Nog niets bijzonders. Terwijl we over een heel arsenaal aan emoties beschikken en die ook allemaal op een eigen manier kunnen uiten. Dit is geen pleidooi om elk snippertje gevoel op een uitvergrote manier naar iemand anders toe te uiten. Laat dat maar over aan films of soaps :). Maar wel om de emotie te erkennen en te verwelkomen.

Emoties verwelkomen
Daarvoor heb ik het boek “de Ontknooping” met als ondertitel ‘de helende rol van emoties’ van Marinus Knoope geraadpleegd. Ik kende hem van de “Creatiespiraal”, een inspirerend boek dat het natuurlijke proces beschrijft van 12 stappen om van wens naar werkelijkheid te komen. De “Ontknooping” behandelt de emoties, die bij elke stap in het proces belangrijk zijn. Je kunt de “Ontknooping” ook zonder de “Creatiespiraal” gebruiken. Maar voor dit stukje vind ik het wel zo overzichtelijk om er kort iets over te vertellen. Het proces is cyclisch, de creatiespiraal is rond, er is geen begin of einde. Voor het overzicht wordt de wens als eerste stap te gepresenteerd. De wens is persoonlijk. De wens is een voorgevoel van wat je kunt maken. Zoals een appelboom geen peren kan maken, kan ik niemands anders wensen realiseren en niemand anders kan mijn wensen realiseren. Maar het uiten van wensen is kwetsbaar, dan komen er gauw oordelen als “dat lukt je niet” of ‘wie denk je wel dat je bent”. En dan moet je sterk genoeg in je schoenen staan om je daardoor niet uit het veld te laten staan. In elke stap van het proces word je uitgedaagd om de tegenstrijdige emoties in balans te brengen.

In de ‘Creatiespiraal’ geeft de schrijver aan dat het proces net zo goed werkt bij een wens als bij een zorg. Veel mensen komen in actie om een negatieve uitkomst te vermijden. Hij laat zien dat je door een zorg als uitgangspunt te nemen je die uiteindelijk ook tot werkelijkheid maakt. Hij geeft het voorbeeld van je zorg over inbraken. Je hoort dat er in de buurt wordt ingebroken en je gaat op onderzoek uit. Welke voorzorgsmaatregel kun je het beste nemen. Dan volg je alle stappen van de creatiespiraal en uiteindelijk wordt er bij je ingebroken. Dan moet je je zelf eigenlijk feliciteren. Want al je tijd en energie heb je gestoken in je zorg en hij is werkelijkheid geworden. De meeste mensen zullen dat een rare redenering vinden en zullen teleurgesteld zijn als ze met die uitkomst te maken krijgen. Alle reden dus om goed te kijken of je iets echt wilt of iets wilt vermijden. Inmiddels is er ook een bewerking van zijn boek voor kinderen. Ik hoop dat veel kinderen er mee in aanraking komen. Kijk anders op Youtube. Daar zijn ook stukjes van een musical te zien die is geïnspireerd op dit boek. Marinus Knoope geeft in een interview aan dat het toeval, in de musical verbeeld door engelen, achteraf een grotere rol heeft gespeeld, dan dat hij dacht toen hij het boek schreef.

Author: tineke visscher

Geef een reactie