Emotionele patronen transformeren

Als de enige manier waarop het zichzelf kan handhaven het verlies van anderen impliceert, dan zal het gemiddelde kind zichzelf opgeven – A. Maslov

Emotionele gezondheid, een combinatie van oost en west
Het werken met emoties kan meer losmaken, dan je in eerste instantie denkt. Daarom vandaag een andere invalshoek met “Emotionele Gezondheid” van Tara Bennet Goleman. Ze is getrouwd met Daniel Goleman, die vooral bekend is geworden door het boek “Emotionele intelligentie”. Stukjes daarvan vind je ook in dit boek terug. Maar zij combineert boeddhistische wijsheid met westerse psychologie. Het boek is geschreven als zelfhulpprogramma, maar er staat wel een advies in dat het voor sommige mensen toch verstandig kan zijn om er hulp, al dan niet professioneel, bij te zoeken.

Emotionele patronen transformeren
Het beschrijft de werking van ziekmakende emotionele patronen en hoe je die door je er bewust van te worden kunt transformeren tot emotionele gezondheid.
Je neemt de emotie waar, bent je er helemaal van bewust. Je heet het, in de termen van Marinus Knoope, van harte welkom. Maar je gaat hier een stap verder. Je wordt je bewust van patronen, in de termen van het boek schema’s. Je vormt als je jong bent over sommige situaties een overtuiging en het schema helpt je als een soort automatische piloot met vergelijkbare situaties om te gaan. Als dit gebeurt, dan …. Alleen omdat de eerste situatie erg emotioneel gekleurd was, je waarschijnlijk klein was en de herinnering opgeslagen wordt in de amygdala, het emotionele of reptielen brein, is de inschatting van vergelijkbare situaties niet heel accuraat. Dat levert soms heel overdreven reacties op redelijk onschuldige situaties op. Dat schema is tot op zekere hoogte handig, want je hoeft er niet over na te denken. Maar de automatische piloot beperkt wel je vermogen om de situatie objectief te beoordelen en het beperkt je mogelijkheden om er op te reageren.

Het verhaal “het pak van Zumbach”
“Er is een oud verhaal over een jonge man die steeds hoort praten over een fantastische kleermaker, Zumbach, wiens pakken iedereen een mooi en elegant voorkomen verlenen. Op een dag stapt de man op Zumbach af en vraagt hem een pak voor hem te maken. Zumbach neemt zijn maten op en zegt dat hij na een week terug moet komen. Een week later spoedt de jonge klant zich naar de kleermaker. Zumbach haalt met veel omhaal het pak tevoorschijn en vraagt of de man het wil passen. Het ziet er schitterend uit, maar de ene mouw is langer dan de andere, de knopen passen er niet bij en de broekspijpen zijn te kort. De klant doet dus zijn beklag. Zumbach, die diep beledigd is, zegt op hevig verontwaardigde toon: ‘Het ligt niet aan het pak. De kneep zit hem in de manier waarop je het draagt. Als je je linker elleboog een beetje buigt, zijn de mouwen perfect. En als je voorover buigt en je rechter schouder wat optrekt, zullen de knopen er volmaakt bij passen. En als je vervolgens iets door de knieën gaat, zie je dat de broek goed zit.’ De klant past het aan en, ziedaar, het pak zit als gegoten, het staat hem ronduit prachtig.”

De onnatuurlijke houding lijkt normaal
Als jij je in een onnatuurlijke houding manoeuvreert, zit het pak je als gegoten. Zo is het met schema’s ook. Ze lijken ons normaal te laten functioneren. Het ziet er in eerste instantie best goed uit. Maar als je goed kijkt, zie je hoe verkrampt en onnatuurlijk de reacties zijn.
Wordt vervolgd.

Author: tineke visscher

Geef een reactie