Bewegen

Je weet niet wat je niet weet.

Het belang van bewegen
Ons lichaam is niet gemaakt om lang stil te zitten. Wij hebben het voor onze spieren, vooral het hart, nodig om te bewegen. Zelfs een paar keer intensief schijnt goed te zijn voor onze gezondheid en welbevinden. Dat is niet meer vanzelfsprekend. Een zwager van mij zei een beetje meewarig, toen ik vertelde over een wandeling van Kijkduin naar Scheveningen en terug, “meis, daar heb je toch een auto voor”. En zo denken veel mensen erover. Er moet er campagnes opgestart worden om ons af en toe te laten bewegen, liever de trap nemen dan de lift enz. Bij mij in de wijk is zelfs een campagne gestart om kinderen weer te leren bewegen. Ze mogen vaak niet meer buitenspelen, er is te weinig ruimte en veiligheid en daarnaast zijn de verleidingen van computer en tv heel groot. Met als gevolg dat we met zijn allen dikker en ongezonder worden.

Ontspannen bewegen
Bewegen hoort samen te gaan met een prettig gevoel. Kennelijk is dat voor veel mensen niet het geval. Ik moet eerlijk zeggen dat ik met schoolgym ook niet heel enthousiast was. Maar later heb ik wel geprobeerd actiever te worden. Dat ik in de Himalaya en op de Kilimanjaro heb gelopen, is niet mijn idee geweest, maar van mijn reisgenoten. Maar ik heb het wel gedaan. Toen we de Kilimanjaro afdaalden, begaven mijn benen het voor de eerste keer. Ik kon gewoon niet meer blijven staan en viel bij het minste of geringste onderuit. Dat kon ik nog wijten aan de extreme inspanning van 3 dagen klimmen en 2 dagen dalen. Maar wat ik niet wist is hoeveel spanning ik in mijn benen vasthield. Dus hoewel ik niet echt sportief ben, ben ik wel altijd gaan bewegen. Ik herinner me een yoga leraar, die vertelde dat hij als jongere ook te horen had gekregen dat hij door een ziekte in een rolstoel zou belanden. En dat dat niet uitgekomen was, want zei hij “als je gewoon blijft bewegen komt het wel goed”.

Er is bewegen en bewegen
Als ik naar topsporters kijk, nu bij de Olympische Spelen of bij tennis wordt er altijd in het commentaar gezegd dat de atleten helemaal ontspannen moeten zijn. Er mag geen spanning op de spieren staan, want dat beïnvloedt de prestatie negatief. Behalve bij het ijsdansen daar hoorde ik de commentator zeggen dat je alleen om je eigen as kunt roteren als al je spieren gespannen zijn, zoals een hard gekookt eitje. Dat is dan vast de uitzondering op de regel.
Maar ontspannen bewegen terwijl je alles in je lichaam voelt, terwijl je helemaal in je lichaam bent. Dus niet met je hoofd bij het resultaat. Niet bij je boodschappenlijstje voor straks of bij de zorgen over je werk, geld of relatie. Nee, gewoon lopen met je aandacht bij het lopen. Lopen vanuit je gevoel. Dat probeer ik al een tijd, maar eerlijk gezegd, had ik er geen idee van hoe dat eruit ziet of voelt. Dus ik ben al een tijdje aan het oefenen om het verschil op te merken. Want echt, iets kan zo ver van je af zijn komen te staan, dat je het gewoon niet meer kunt. Terwijl het eigenlijk het meest natuurlijke is.
Kijk ook eens naar jouw beweging. Doe je dat vanuit gevoel of vanuit je wil? En ken jij het verschil?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.