Van angst naar liefde

Wonderen zijn, (of we het nu hebben over het universum, de wereld of onze lichamen) de expressie van iets wat diep binnen in ons begint. – Gregg Braden

Een sprong van vertrouwen
In het de vorige keer genoemde boek “Verandering doet wonderen” beschrijft Marianne Williamson in 10 hoofdstukken hoe we een transformatie kunnen ondergaan om van een wereld van angst naar een wereld van liefde te komen. Vandaag sta ik alleen stil bij hoofdstuk 1, de brug oversteken. Omdat dat volgens mij het moeilijkst is. Ergens wil je veranderen, wil je wel kwijt wat nu niet zo leuk is, maar tegelijkertijd wil je dan gewoon weten wat er komt. Hoe dat er uit gaat zien. En zolang dat er niet is, zijn we allemaal aarzelend om de stap te zetten. “A leap of faith” heet dat zo mooi in het Engels. Ik vertaal het maar met een sprong van vertrouwen. Een sprong die je maakt om de mens te worden die je bedoeld bent te zijn. Hoe? “De belangrijkste bepalende factor voor wat er in onze wereld gaat gebeuren zit hem in wat jij besluit dat er in jou gebeurt. Elke omstandigheid – hoe pijnlijk ook – is een handschoen die door het universum wordt toegeworpen, een uitdaging om te worden wie we kunnen zijn.” Dan moeten we de angst in onszelf onder ogen zien en er toch voor kiezen met ogen van liefde te kijken. Het is heel menselijk om je bij tegenslag te beklagen over het onrecht dat je is aangedaan, slachtoffer te voelen en het op te geven. Maar dat is de bedoeling niet. De uitdaging wil ongekende talenten en eigenschappen bij jezelf naar voren brengen. Een talent of eigenschap die je in gunstige omstandigheden niet ontwikkelt omdat er geen reden voor is.

Waarneming veranderen
“Onze psyche is vergiftigd door voornamelijk op angst gebaseerde en ondermijnende gedachten.” We kunnen ervoor kiezen die gedachten links te laten liggen en de wereld anders bekijken. Op dit moment zijn er volgens de schrijfster wel genoeg mensen die zoeken. Maar de reden dat we nog niet op een hoger plan functioneren ligt volgens haar aan spirituele luiheid. “We kennen al die principes van hoger bewustzijn wel; we zijn mentaal en emotioneel alleen te gemakzuchtig om het altijd en overal toe te passen. We doen aan vergeving wanneer dat gemakkelijk uitkomt, geloven ergens in als het ons logisch lijkt en hebben lief als het ons schikt. We zijn er serieus mee bezig, maar niet heus…” De pleitbezorgers van de haat zijn niet zo halfslachtig en daarom lijkt het of zij aan de winnende hand zijn. Het lijkt dan terecht dat wij met verdediging, bewapening en bestrijding bezig moeten zijn. Maar een oog voor een oog maakt de hele wereld blind. Hoe onlogisch het ook lijkt, we moeten onze blik richten op het tweede element, de liefde. Want haat lost haat niet op. En haat bestrijden levert heel veel slachtoffers en schade op. Maar liefde is net als het licht in staat de duisternis op te lossen.

Is die zienswijze naïef?
De mensen die deze boodschap alle langere tijd verkondigen worden vaak in de hoek gezet van naïef, new age of zweverig. Haar antwoord is: “zijn zij die voor miljarden dollars per jaar aan bewapening op poten zetten en daar geen enkel probleem in zien bij hun volle verstand?”
Wat denk jij ervan? Wil je liever alles bij het oude houden en ga je pas overstag als het bewijs er is dat het anders kan? Of neem je de sprong in vertrouwen? Wil je worden zoals het bedoeld is?

Author: tineke visscher

Geef een reactie