De tragiek van twee broers

I grew up in a household where we didn’t really talk about our feelings, and where the only reason you went to a doctor was because you’d accidentally cut off a limb with a chain saw.
Jodi Picoult, Sing You Home  ( Ik groeide op in een huishouden waar  niet echt over onze gevoelens werd gepraat en waar de enige reden, dat je naar de dokter ging, was omdat je per ongeluk een van je ledematen had afgezaagd met een kettingzaag)

Waar kon het zo mis gaan?
In de vorige blogpost vertelde ik wat het gevolg was. Maar de vraag waar ik al veel langer over nadenk is “hoe kon het zo mis gaan?” Voor mij was de familie van mijn vader een gezellige familie, waar veel contact was, verjaardagen en trouwdagen van mijn grootouders altijd met elkaar werden gevierd. Ze waren altijd wel met elkaar aan het concurreren en niet zo vaak met elkaar eens. Maar toch, tot een echte uitbarsting kwam het niet. Misschien, denk ik nu, was het beter geweest als dat wel was gebeurd. Nu bleef er kennelijk heel lang iets onder de oppervlakte broeien.

In al mijn nadenken  kwam ik erop dat mijn vader eigenlijk Jacob heet. Hij werd anders genoemd. Maar in een naam zit ook een bepaalde energie, die iets zegt over je leven. En omdat ik het verhaal van de Bijbelse Jacob niet meer zo goed wist heb ik opgezocht hoe het daar eigenlijk zat met het “eerstgeboorterecht”. De Bijbelse Jacob was niet de oudste maar ruilde dat voor een kom linzensoep met zijn tweelingbroer Ezau, de favoriet van zijn vader. Later verzon hij met zijn moeder een list om die zegen van zijn vader te krijgen. Het eerstgeboorterecht staat voor erfenis, maar ook voor de zegen van je ouders. En als ik er goed over nadenk, ging daar het verhaal van mijn vader ook over. Ik beperk me in dit verhaal tot mijn vader en de broer, die direct na hem geboren is. In veel opzichten stonden zij dicht bij elkaar.

De twee broers

In de crisis van de jaren 20/30 van de vorige eeuw werd als oudste kind een meisje geboren. Zo’n  twee jaar later volgde een broertje, Jacob. En nog weer een paar jaar later werd op de verjaardag van de oudste een nieuw broertje geboren. Dat wilde Jacob ook wel, een broertje voor zijn verjaardag. Maar een ruime week later kreeg hij een in elkaar geflanste pop met een hoofd van een sinaasappel. Een teleurstelling, maar ja.


Er werden later nog twee jongens en twee meisjes geboren. Toen het oudste meisje 9 was overleed zij aan tbc. Kort daarna werd het tweede jongetje in het gezin ernstig ziek.  Zijn moeder, gek van verdriet over het verlies van haar dochtertje, kon geen tweede kind aan de dood verliezen. Dus zorgde zij dag en nacht voor dit ventje. Dat haar oudste zoon door nachtmerries uit zijn bed kwam en verdrietig was na het verlies van zijn zusje, kon niet op heel veel steun van haar rekenen. Hij werd gewoon naar bed teruggestuurd.


Met je eigen conclusies over je plek in de wereld groei je verder op. Na 7 klassen lagere school werden de oudste twee jongens thuis gehouden. Ze waren intelligent en leergierig genoeg, maar er was geen geld voor verdere studie. Bovendien was het toen oorlog.  Ze konden beter werken op de kippenboerderij van hun vader.  Later gingen de andere kinderen wel naar de middelbare school en de twee jongste jongens werden, na de technische universiteit, allebei ingenieur.

De twee broers bleven in het bedrijf van hun vader werken. Nadat ze trouwden en zelf een gezin stichtten, verdeelde hun vader zijn grond. Als compensatie voor het feit dat zij niet hadden kunnen studeren en hun jarenlange inzet voor het bedrijf tegen een geringe vergoeding. Zo kregen zij ook allebei de mogelijkheid  een bestaan op te bouwen. In het begin deden ze dat nog samen, maar nadat Jacob op het randje van de dood had gezweefd en na zijn herstel zag welke besluiten zijn broer had genomen, zijn ze ieder voor zich verder gegaan.

Wordt vervolgd.

Author: tineke visscher

2 thoughts on “De tragiek van twee broers

  1. Het is een interessant verhaal, Tineke, hoe verdrietig het ook is.
    Ik wacht in spanning op je volgende deel.
    Het is – denk ik – altijd zo dat er meer speelt. Conflicten worden opgehangen aan “dat ene voorval”, maar het voorval is niet wat het probleem veroorzaakte. Het probleem ligt daarachter. “Als dat niet gebeurd was, …” “Als hij toen niet …” Het maakt allemaal niet zoveel verschil.

    1. Dank je. Ik denk dat je gelijk hebt. Dat ene voorval had elke vorm kunnen hebben. Ik vind het nog steeds verdrietig dat het zo is gelopen, maar zie het ook als een les om niet te veel op iets of iemand anders te projecteren.

Geef een reactie