Nog een paar gedachten over alternatieve geneeswijzen

Er zijn veel wegen, die naar Rome leiden.

Waarom heet het alternatief?
De nu als alternatief aangeduide geneeswijzen bestaan in de meeste gevallen langer dan wat we nu regulier noemen. Toen ik erover nadacht viel het me ineens op dat de reguliere geneeswijze net zo monopolistisch te werk is gegaan als bijv. een groot oliebedrijf. Iedereen anders met een andere mening moet aan de kant, belachelijk gemaakt of afgekocht. En zo heeft de relatief jonge “reguliere” geneeskunde zich ook een monopolie positie verworven en lijkt er niets anders meer te zijn wat nog enigszins de moeite waard is. Terwijl een aantal alternatief genoemde geneeswijzen een lange geschiedenis kennen en best goed gedocumenteerd zijn. Het zal je niet verbazen dat ik deze benaderingen wel de moeite waard vind. Laten we eens een paar andere geneeswijzen wat nader bekijken, dan kun je zelf oordelen. Vandaag wat meer over homeopathie.

Homeopathie
De grootste klacht hierbij is dat de middelen die gebruikt worden zo ver verdund zijn, dat er geen werkzame stof in zit en het dus niets kan doen. Oké, dat is het vooroordeel. Hierbij geldt opnieuw dat het anders werkt en niet op de normale manier gemeten kan worden. Ik las onlangs een verklaring, ik dacht van dr. Dahlke dat je van een boek wel de eigenschappen van de kaft, het papier en de inkt kunt meten, maar dat dat nog niets zegt over de inhoud. Met homeopatische middelen is dat ook zo, Je kunt wel de drager, bijv. alcohol, meten, maar dan weet je nog niets. En omdat het homeopatische middel heel anders werkt dan een chemisch gemaakt medicijn, kun je het ook niet op dezelfde manier gebruiken. Meestal krijg je maar een paar korrels of een tablet dat opgelost moet worden en neem je het een beperkt aantal keer in. Het kan de klachten in eerste instantie verergeren. Het belangrijkste om te weten is dat het middelen gebruikt, die bij een gezond persoon ziektesymptomen opwekken. Er wordt vanuit gegaan dat dat middel iemand die de symptomen vertoont, zal helpen herstellen.

Hahneman wordt gezien als de grondlegger van de homeopathie. Hij ging in eerste instantie heel stelselmatig te werk met het testen en beschrijven van de werkzaamheid van planten en mineralen, toen dat in de gewone geneeskunde nog helemaal niet gebruikelijk was. En dat heeft ook tot een lijvig boek geleid waar klassieke homeopaten nu nog mee werken. Maar, las ik op deze website zijn gedachtegoed is nooit helemaal goed begrepen. Hahneman maakte onderscheid tussen acute en chronische ziektes. “De acute ziekten hangen samen met de omstandigheden, leefsituatie en buitenwereld van de patiënt. Aanleiding en oorzaak komen van buiten en zijn ‘exogeen’. Bij de ziekten van buiten gaat het onder meer om incidenten, zoals een val van een trap en de epidemieën.” Bij de chronische ziekten is sprake van een duurzame ontregeling van het natuurlijk herstelvermogen. “Chronische ziekten zijn ‘endogeen’, ze komen van binnenuit. …. Volgens Hahnemann zijn deze verschillende ziektevormen te behandelen met specifieke geneesmiddelengroepen. “De plantaardige en dierlijke middelen zijn volgens hem bij uitstek geschikt voor de behandeling van ziekten met een exogene oorzaak. Kortom: de acute ziekten zoals de incidenten en epidemische ziekten. En voor de acute fase van de acuut miasmatische ziekten. De constitutionele ziekten daarentegen, zijn te behandelen met de zogenaamde ‘anti-psorische’ of minerale geneesmiddelen.”

Ik heb zelf langere tijd gebruik gemaakt van homeopathische middelen via een klassiek homeopaat. Het heeft niet altijd geholpen, maar ik kan me nog steeds goed vinden in deze benadering.

Maar wat vind jij?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.