De schatten binnenin jou

Leef vanuit je verbeelding,
niet vanuit je geschiedenis. – Stephen Covey

 

Er valt nog veel meer zeggen over het boek Big Magic van Elizabeth Gilbert. Maar eerst ga ik een stapje terug, want anders zou ik iets belangrijks overslaan. De quote van de vorige keer heeft me geraakt. Soms lees je iets en dan gaan je nekharen overeind staan of je krijgt kippenvel of tranen in je ogen. Misschien wel alle drie tegelijk. Dan weet je dit is belangrijk. Dit is een inzicht dat voor mij op dit moment iets betekent. En natuurlijk heb je het dan al wel vaker gelezen of weet je het al wel. Maar het moment dat je echt een fysieke reactie merkt bij iets wat je leest, hoort of ziet, dan moet je goed opletten. Dus wat stond er precies? “Heb je de moed om met dit werk naar buiten te treden? De schatten die binnen in jou verborgen liggen hopen dat je ‘ja’ zult zeggen.”

En voordat ik de rest van het boek gelezen had, wist ik dat ik hier naar moet luisteren. En nee, niet om een boek te schrijven. Of misschien wel ooit. Maar het kan ook betrekking hebben op je werk, de keuze die je maakt. Laat ik me leiden door hetgeen ik in mijn hart voel dat ik moet doen of kies ik de veilige kant? Want wat echt belangrijk is, is soms ook kwetsbaar. Is het al bestand tegen de mogelijke harde kritiek van buitenaf? Is het wel bestand tegen mijn eigen kritiek? Want eerlijk gezegd zijn we meestal zelf degene die onze mogelijkheden in de weg staan. Uit angst. De angst voor niet goed genoeg, voor wie zit er eigenlijk op mij te wachten, voor het is er al, wat heb ik er nog aan toe te voegen. En als ik daar naar luister, dan zit ik straks achter de telefoon bij een of andere klantenservice. En daar kan ik ook best tevreden mee zijn. Het betaalt de rekeningen en is relatief gemakkelijk. Maar is het wat ik wil doen of misschien wel moet doen?

Elizabeth Gilbert heeft haar angst meegenomen op een roadtrip. Wetend dat de angst er altijd zal zijn heeft ze in een welkomstspeech geschreven dat hij mee mag op reis en zich aan zijn taak mag wijden. Want creativiteit en angst zijn in haar ogen een Siamese tweeling; creativiteit kan geen stap verzetten zonder dat angst hem vergezelt. Maar op de roadtrip mogen alleen creativiteit en zijzelf beslissingen nemen. Angst mag niet aan de kaarten komen, geen omwegen voorstellen, niet aan de temperatuur komen, niet eens aan de radio. “En als je iets al helemaal niet mag, lieve oude vriend, dan is het wel achter het stuur gaan zitten.” Ze weet heel goed dat angst eigenlijk altijd hetzelfde zegt, heel saai is en ja het leven is “zo godvergeten eng”.

Heb jij de moed om datgene dat in jou verborgen ligt naar buiten te brengen?

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.