Geen bonuspunten

Ga naar het best voelende gevoel – Abraham

Na alles wat ik heb gelezen, gehoord en gezien kan ik nu een beetje de bakans opmaken. Ik begon als een detective op zoek naar beter. En ik heb heel veel gevonden over ademhaling, emoties, gedachten. En inspiratie opgedaan over wat voor een ander heeft gewerkt. Daar kijk ik nog steeds graag naar. Maar uit alles van mezelf en wat ik van anderen heb gehoord en gelezen is wel duidelijk geworden dat je geen bonuspunten krijgt als je in ellende blijft hangen of de last van de wereld op je schouders blijft meedragen. Soms is er tegenslag en niet elke ziekte wordt genezen, maar het hoeft je hele leven niet te bepalen. In elke situatie kun je een punt zetten achter je lijdensverhaal.

Het leven biedt ons contrast. Hoogte- en dieptepunten. Daardoor voelen we dat we leven. Als alles alleen maar zou kabbelen, gaan we ons vervelen en waarderen we het goede ook niet zo erg meer.

Stel dat het verhaal gaat in de trant van: ach arme ik, ik kan er niets aan doen, ik heb te weinig geld, energie, liefde, mensen om me heen en ik heb geen enkele mogelijkheid daar iets aan te veranderen. Dat verhaal kun je en mag je net zolang herhalen als je wilt. Als jij er tevreden van wordt of zo krijgt wat je wilt. Prima, prettige wedstrijd.

Als je het genoeg vindt, dan hoef je jezelf niet helemaal meer te geloven. Het is een beetje kort door de bocht, maar dat maakt het duidelijk. Je kunt al beginnen met onderscheid te maken tussen wat je hebt en wat je wenst. Dus ik heb nu wel een huis, een baan, maar niet genoeg geld. Dan kun je al iets doen. Of een beter betaalde baan zoeken of minder uitgeven. Of ik heb de liefde van mijn leven nog niet gevonden, maar ik heb wel leuke hobbies, een hond en een grote familie. Wees dan heel blij met de dingen die je hebt en grijp de leuke hobby of de hond aan om gelijkgestemden te ontmoeten en wie weet kom je dan ook iemand tegen om je leven mee te delen. Trek je niets aan van de mening van anderen. Als ze het goed met je voor hebben, zijn ze blij als jij een leuk leven hebt. Als ze het je misgunnen zijn het toch niet de mensen die je wilt kennen.

Want met wie zou jij willen omgaan? Een wanhopig en ontevreden mens? Of iemand die leuke dingen kan bedenken, openstaat voor een spontane actie? Wat jezelf bent, straal je uit en trek je aan.

De enige die last heeft van het herhalende ellendige verhaal ben je zelf. Helemaal zonder bonuspunten.

Muppets in je hoofd

Statler: I wonder if there really is life on another planet.

Waldorf: Why do you care? You don’t have a life on this one.

De muppet show was een leuk tv moment in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw. Ik voel me oud als ik het zo opschrijf, maar het is niet anders. Er waren beroemde gasten, een band, koekie monster en andere vreemde wezens, natuurlijk miss Piggy en alles aan elkaar gepraat door Kermit. Aan het eind van de show waren er altijd twee oude mannetjes op het balkon om vooral negatief commentaar te geven op wat ze gezien hadden.

Als je het goed beschouwt heeft iedereen een eigen muppetshow in het hoofd. In een eerdere post werd het radio crazy genoemd. Vooral de twee oude mannetjes op het balkon, Waldorf en Statler, spelen een belangrijke rol. Altijd venijnige kritiek in korte en grappige bewoordingen. En juist dat commentaar geloven we. Hoe negatiever we denken, hoe beter we zijn voorbereid op wat gaat komen.

Tenminste dat denken we. De waarheid is dat we een goed moment doorbrengen in de ellende die misschien ooit gaat komen. Of het ooit gebeurt weten we niet, maar we kunnen er nu al onder lijden.

Als we met een beetje afstand de muppetshow in ons hoofd bekijken en besluiten om het niet allemaal zo serieus te nemen, krijgen we meer rust en een leuker leven. Het commentaar is er, maar je hoeft er niet altijd naar te luisteren. Misschien kun je er zelfs om leren lachen.

Want om met Kermit te eindigen: ” Het is niet gemakkelijk om groen te zijn” . Voor groen kun je invullen wat het moeilijk maakt om jou te zijn. Hopelijk concludeer je dan ook wel dat het precies goed is, zoals je bent.

Flexibiliteit

Heel lang heb ik er de waarde niet van in gezien, van flexibiliteit. Ik legde te snel de link naar wispelturig en onbetrouwbaar. Zoals de wind waait, waait mijn jasje. Dus echt wel iets wat ik erbij kon leren. Het vergroten van psychische flexibiliteit heeft niets met wispelturig te maken. Het heeft alles te maken met niet meer meezeulen wat je niet meer dient. Verhalen die je over jezelf gelooft, maar eigenlijk al niet meer waar zijn of misschien wel nooit waar zijn geweest.

Ik heb heel lang grote waarde gezien in plannen en controle houden. Maar het leidt niet naar je leukste leven. Zoals Freek de Jonge in een gedicht zegt: “Het mooiste overkomt je, het minste is bedacht.”.

Recent heb ik een boek gelezen over ACT, the happiness trap of in het Nederlands “de valstrik van geluk” door Russ Harris. Zeer de moeite waard. Deze methode is gebaseerd op mindfulness. Controle wordt overschat is hier de stelling. We hebben veel minder controle dan we denken. We doen ervaringen op, sommige leuk, sommige niet leuk, we voelen ons soms goed, soms niet goed. Als we ruimte hebben voor al die ervaringen en gevoelens en er niet tegenin gaan, dan hoeven we er niet zo onder te lijden. We voegen geen extra “vuile” pijn bij de gebeurtenis door het verhaal te analyseren, te vertellen, steeds weer te onderzoeken. Ons brein is daar heel goed in. Dat is de functie van het brein. Maar we zijn niet ons brein. We kunnen die gedachten waarnemen. We hebben ook een observerende zelf. Als we leren dat deel meer te gebruiken, kunnen we anders met gebeurtenissen en gevoelens omgaan.

Deze keer heb ik niet zo veel tijd, volgende keer meer.

De draad weer oppakken

Als je niet uitkijkt, blijf je je leven lang voorbereiden. – Remco Campert

Ik was vol goede voornemens aan het begin van het jaar. Dacht helemaal klaar te zijn om een volgende stap te zetten. En toen gebeurde er niks. Tenminste niet op dit blog. Ik kreeg het wel druk met werk, gasten en verhuisplannen. Mijn huis opruimen begon echt beetje bij beetje te vorderen. En nu een halfjaar later zit ik nog in hetzelfde huis. Ook niet helemaal gepland, maar nog niet het goede huis en/ of plek gevonden waar ik naar toe wil verhuizen.

De moraal van dit verhaal is, soms lopen dingen anders. Soms ga je ongemerkt nog iets bijleren voordat je verder kunt. En dat is helemaal goed. Wat ik heb geleerd is een grotere psychische flexibiliteit. Daar vertel ik een volgende keer meer over.

Gewoontes veranderen

Geluk is een mentale gewoonte, een mentale houding, en is het niet aangeleerd noch beoefend in het heden, dan wordt het nooit ervaren. – Maxwell Maltz

Dit is voor veel mensen een tijd om met nieuwe gewoontes te starten of slechte achterwege te laten. Alsof je door de magie van 1 januari ineens de kracht hebt om het heel anders te doen. Dat dat niet zo is, blijkt wel uit het feit dat de meeste mensen het 3 weken later al weer hebben opgegeven. Gewoontes zijn vaak zo ingesleten dat het onwennig  voelt als het er niet meer is. Als je wilt afvallen, meer sporten, stoppen met roken of juist kiezen voor gezonder eten,  ga je door een periode van ongemakkelijk voelen. Wat je wilt bereiken is er, maar vaak abstract en in de toekomst. Juist door dat ongemak nu op dit moment heb je iets nodig en voelt het beter of gemakkelijker om terug te vallen op het oude en vertrouwde.

Iedere keer dat je dat doet, denk je dat je het niet kunt. Het lukt je gewoonweg niet. En iedere keer richt je je op een beter dieet, een gemakkelijkere manier om te bewegen, meer ondersteuning of medische hulpmiddelen (zoals medicatie of zelfs een operatie bij overgewicht). En iedere keer bevestig je dan voor jezelf dat je slachtoffer bent. Het lukt anderen misschien wel, maar jou echt niet. En je hebt al van alles geprobeerd. Eerlijk gezegd kun je ook zolang je in dat denken vastzit je pogingen om iets veranderen beter opgeven. Accepteer dan maar liever dat je te zwaar, onsportief of ongezond bezig bent. Want het lukt je toch niet omdat te veranderen. Wees tevreden met wat je hebt en laat het maar zo. Elke poging is dan verloren energie.

Je gelooft misschien niet dat ik dit nu zo zeg. En dan heb je ook gelijk. Want ik weet dat het kan. Ik heb zelf  heel vaak een verandering willen doorvoeren en ook weer opgegeven. Nu weet ik dat het kan als het in je hoofd goed zit. Dat je echt de verandering wilt doorvoeren en geen deur naar de oude situatie op een kier laat staan. Je bent klaar met jezelf saboteren. Klaar om naar je intuïtie te luisteren. Klaar om nieuw denken te oefenen. Klaar om het te kunnen.

Als je iets nieuws wilt proberen, doe dan de 30 dagen zonder klagen challenge /www.hln.be/nina/psycho/wie-durft-30-dagen-zonder-klagen~a52436a6/.  Ik heb geen facebook, maar ga het zeker doen.

Ik wens je voor 2018 dat je met vertrouwen datgene verandert wat het beste bij jou past en hoe jij wilt leven.

Einde 2017

Proost op het nieuwe jaar en de kans om het goed te krijgen – Oprah Winfrey

Zoals meestal kijk ik aan het einde van het jaar even terug. En dit jaar ben ik wel heel afwezig geweest op dit blog. Naast werk en regelmatig gasten in mijn huis, bleef er niet zo veel tijd of energie meer over. Ook niet voor het schrijven, lezen of zelfs documentaries bekijken. Ik had veel tijd nodig om alle emoties en verouderde gedachten over mezelf los te laten. Het duurde wel even en was niet eenvoudig, toch was het goed. Ik voel wel dat er nu weer ruimte komt voor iets nieuws, iets anders. Dus ik heb me voorgenomen om in 2018 weer regelmatig iets te schrijven.

Voor nu wens ik iedereen fijne feestdagen en een mooi 2018.

Stuff-ology

Geld dat stom is, maakt recht wat krom is – spreekwoord

Een recent stuk (verkorte weergave van het boek van Naomi Kleins) in de Groene Amsterdammer over de dubbele agenda van Trump en de super rijken heeft me aan het denken gezet over de betekenis van geld. In het stuk wordt betoogd (heel kort door de bocht) dat de rijken gebaat zijn bij chaos om hun eigen agenda door te voeren. In een stabiele maatschappij is er de rechterlijke macht, die wetgeving toetst aan de waarden van de maatschappij en daarom bepaalde voorstellen afwijst of tegenhoudt. Maar als mensen bang genoeg zijn is er meer mogelijk zoals de wetgeving na 11/9 met vergaande bevoegdheden voor autoriteiten. Het deed me ook denken aan een film die ik lang geleden gezien heb, Wag the dog met Robert De Niro en Dustin Hoffman. In die film heeft de president een dreiging van oorlog in het buitenland nodig om de aandacht voor binnenlandse problemen af te leiden. Deze president huurt een filmregisseur in om dat idee “echt” te laten worden. Ik weet nog dat ik de film beklemmend vond en me echt niet kon voorstellen dat dat  kon gebeuren. Nu zie ik dat de werkelijkheid toch dichtbij dat filmscenario komt.

Dat leidt dan tot de vraag hoe het zo ver heeft kunnen komen. Want er zullen toch nog steeds genoeg weldenkende en goed bedoelende mensen zijn. Toen kwam ik de term stuff-ology tegen. Dat lijkt het enige te zijn wat nog telt, hoeveel geld en spullen je hebt. Alsof het een religie is, zo veel zijn mensen er mee bezig.  Ik dacht altijd dat ik er niet zo mee bezig was, maar sinds mijn financiële situatie drastisch is gewijzigd, zie ik hoe het een bron van constante stress en zorgen kan zijn. Dus logisch dat het ideaal van veel mensen een financieel zekere toekomst is. Dat er heel veel schietgebedjes worden afgevuurd om de loterij te winnen. Ook de blogs over financieel onafhankelijk worden of zijn zijn erg populair.

Er lijkt zelfs nog maar één maatstaf te zijn om iets te doen of te laten en dat is opnieuw geld. Dus komen er nieuwe vragen over hoeveel iemands behandeling mag kosten. Wat is een leven nog waard als je niet meer productief bent. Zonder geld ben je afhankelijk van regels en een minimum aan voorzieningen en zelfs daarvoor moet je nog veel verantwoording afleggen. Heb je wel echt die bijstand uitkering nodig? Dat langdurig op die armoedegrens leven zoveel stress oplevert dat mensen daadwerkelijk minder aankunnen is pas recent aangetoond.

Als je genoeg geld hebt kun je helemaal doen wat je zelf wilt. Dan kun je de behandeling zelf betalen en dus toch extra tijd kopen. In het stuk van Naomi Kleins gaan de rijken er zelfs vanuit dat zij bij rampspoed gered worden omdat zij ook hun eigen evacuatie en veilig onderkomen geregeld hebben. Dat lijkt allemaal toch wat naïef, want als er geen mensen meer zijn om het voedsel te verbouwen of alleen woestijn waarin niets groeit dan overleven zij ook niet.

Hoe mooi het ook lijkt er zijn universele wetten, die voor iedereen gelden, bijvoorbeeld dat alles met alles verbonden is en niemand speciaal is. De stuff-ology heeft ons hier gebracht met een president die de verpersoonlijking van deze beweging is. Nu is het tijd om onze creatie eens goed te bekijken en te bedenken of dit echt het beste is wat we kunnen bereiken. Of het als een uitnodiging te zien om te vernieuwen.

Zelfonderzoek

If your addiction lingers, ask youself if you really want to release it, because in your heart you do not. – Gary Zukav (Als je verslaving aanhoudt, vraag jezelf dan of je het echt wilt loslaten, want ten diepste wil je het nog niet.)

Vorige keer schreef ik over de stelling van Caroline Myss dat leugenaars niet genezen. Dar was nogal een boude uitspraak, maar ik vond het wel de moeite waard om verder te onderzoeken.

Niet dat we expres leugens vertellen en ook meestal niet bewust tegen anderen, maar juist vooral tegen onszelf. Hoe vaak ik mezelf niet iets beloofd heb, zoals gezonder eten, meer bewegen, de dag positief beginnen, en even vaak die belofte heb verbroken omdat er iets gedaan moest worden, het te laat was of ik er gewoon geen zin in had. Het eenvoudige, sobere leven dat voor je gemoedsrust en gezondheid beter is, is zo moeilijk in te passen in deze snelle en van veel prikkels voorziene omgeving. En in een hutje op de hei wil ik ook nog niet wonen. De baas worden over alle verleidingen en verslavingen dat vraagt grondig zelfonderzoek. Want het levert ook iets op, anders zou je het wel laten.

Ik maak me nog wel eens boos over hoe er met ons voedsel gerotzooid wordt en nee, ik ga nu niets zeggen over eieren, zelfs biologische, die met een bestrijdingsmiddel zijn behandeld. Maar het is wel duidelijk dat we voedsel niet economisch kunnen behandelen, want mensen gaan het eten en het hoort aan hun welzijn bij te dragen, niet alleen aan de portemonnee van de producent en winkel. Oké, maar dat heb ik al vaker gezegd.

Nu gaat het over wat we zelf kunnen doen om voor onszelf te zorgen en alle mooie reclames gewoon te laten passeren. Want wat ze aanbieden is 9 van de 10 keer niet waar, het helpt ons niet en we hoeven het niet. Hier kan zelfonderzoek bij helpen, want wat maakt het product voor ons aantrekkelijk? Welke gevoel  proberen we ermee te onderdrukken of negeren? Welke behoefte zit eronder?

Leven met integriteit

Liars don’t heal – Caroline Myss (Leugenaars genezen niet)

Pas zag ik de Ted talk van Caroline Myss over keuzes die je leven veranderen.
Daarin doet ze een paar opvallende uitspraken. Want eigenlijk weten we niet waar keuzes toe leiden, wat grote of kleine keuzes zijn. Opvallend genoeg zijn de meeste dingen in ons leven gebeurd, zonder dat wij er iets mee te maken hadden.

Maar deze dingen kun je wel kiezen:
1. leven met integriteit
Onderstaande definitie van integriteit vond ik op het internet.
“Integriteit is de persoonlijke eigenschap, karaktereigenschap, van een individu die inhoudt dat de betrokkene eerlijk en oprecht is en niet omkoopbaar. De persoon beschikt over een intrinsieke betrouwbaarheid, zegt wat hij doet, en doet wat hij zegt, heeft geen verborgen agenda en veinst geen emoties.”

Volgens Caroline Myss kun je niet genezen als je niet eerlijk bent. Dan kun je nog zoveel tarwegras eten, maar je hebt minder kans op genezing dan een eerlijk persoon op een junkfood dieet. Daar heb ik wel een tijdje over nagedacht. Ik heb mezelf altijd wel als een eerlijk persoon gezien. Maar toen ik langer nadacht, kwam ik op een paar belangrijke punten. Wat ik tactvol of diplomatiek beschouw is soms ook gewoon niet durven zeggen wat ik ervan vind. Niet de ruimte durven nemen om er een mening over te hebben, die afwijkt van het gemiddelde. Wel hier, want dit is mijn pagina en iedereen die het niet wil lezen kan gewoon wegklikken, maar in persoonlijke ontmoetingen is dat lastiger. Zelfs als ik dit blog teruglees, zie ik dat ik de hele tijd op zoek ben geweest naar bewijs van wat ik intuïtief wist. Maar waar ik me ook niet zo duidelijk over uitliet, om niet voor kruidenvrouwtje uitgemaakt te worden. (Ja, ik heb wel gekeken naar de eerste uitzending van Zomergasten, hoewel de wetenschapster er een totaal andere mening op na hield.) De mensen die ik hier aan het woord heb gelaten, waren moediger, durfden wel tegen de stroom in hun mening te laten horen. Het wordt tijd dat ik ook mijn plaats inneem.

2.Geef je je ellende of je wijsheid door
Je kunt niet kiezen wat je overkomt (niet altijd tenminste of op een heel onbewust niveau), maar wel wat je aandacht geeft en doorgeeft.

3. risico’s nemen
Het advies van Caroline Myss laat niets aan duidelijkheid te wensen over, kijk naar het nieuwe, niet achterom. In het verleden is niets dat je helpt nieuwe keuzes te maken of verder te komen. Iets nieuws gaat ontstaan uit onzekerheid, iets proberen en niet meteen helemaal dichttimmeren met ervaringen uit het verleden. Want die geven geen enkele garantie voor de toekomst.

4.. dankbaar zijn.
Kiezen om elke dag dankbaar te zijn voor dat je er bent. Niet voor wat je hebt, maar voor wat je bent. Wat jij kunt bijdragen aan deze nieuwe dag. Want deze dag komt niet meer terug. Elke gebeurtenis van deze dag is bijzonder en komt niet meer terug. Als je met dankbaarheid kunt kijken, leef je helemaal in het nu.

Ik zag deze talk precies op het goede moment. Want de laatste tijd, ging het fysiek steeds slechter, wat ik ook deed. Ik zat me af te vragen waar de aan-knop zat, waardoor ik weer kon opbouwen en verder kan komen. De bovenstaande punten ga ik de komende tijd aandacht geven. Hopelijk geeft het mij dan energie.