Flexibiliteit

Valstrik van geluk

Heel lang heb ik er de waarde niet van in gezien, van flexibiliteit. Ik legde te snel de link naar wispelturig en onbetrouwbaar. Zoals de wind waait, waait mijn jasje. Dus echt wel iets wat ik erbij kon leren. Het vergroten van psychische flexibiliteit heeft niets met wispelturig te maken. Maar wel alles met niet meer meezeulen wat je niet meer dient. Verhalen die je over jezelf gelooft, maar eigenlijk al niet meer waar zijn of misschien wel nooit waar zijn geweest.

Overtuigingen die er niet toe bijdragen dat je je leukste leven leidt, zet ze overboord. Of de angst dat je iets niet zult kunnen, wat heb je eraan als je het wel graag wilt.

Natuurlijk heb ik daar een boek over gelezen, de valstrik van geluk van Russ Harris.

In dat boek worden de 5 stappen van ACT uitgelegd en staan er oefeningen in om het toe te passen. Want alleen lezen is niet voldoende. ACT staat voor acceptance and commitment therapy. Volgens de cover kan het je jaren therapie besparen.

Een van de uitgangspunten is dat we veel minder controle hebben over onze gedachten dan we denken. Want hoewel we steeds rijker zijn geworden is de stress niet minder. Alleen is de bron van stress gewijzigd van levensbedreigend natuurgeweld tot deadlines, financiële of emotionele stress. En die druk blijft, we kunnen er slecht onderuit komen en ontspannen. We kunnen dat niet met positief denken oplossen. Ons alarmsysteem staat aan en is sterker. Maar we kunnen wel leren anders met onze gedachten om te gaan, emoties accepteren en met onze ademhaling meer rust te vinden en de gedachtestroom te onderbreken. En wat voor mij belangrijk was: gedachten zijn geen orders, niet in steen gehouwen en we hoeven er niets mee, zelfs niet ze geloven.

Mijn ervaring ermee is positief. Volgende keer meer.

Beter dan wat?

Ik las dat Annemarie Postma niet beter wilde worden omdat ze vond dat ze al helemaal goed was. Ook al kon ze fysiek niet alles. Zij kon zich erbij neerleggen dat ze op andere manier ook het leven kon leiden dat ze wilde. Dat ze zich wel bezig houdt met gezond en vitaal zijn blijkt wel als je op de link klikt.

Ik vind dat wel knap, want ik ben nog niet zo ver. Ik blijf geloven dat ik weer helemaal beter kan zijn, ook fysiek. Ik ben ook van mening dat dat kan. Dat een fysieke complicatie niet een permanente situatie hoeft te zijn.

Zo veel mensen zo veel meningen. In the Optimist daily las ik over een nieuw initiatief in de gezondheidszorg, positieve gezondheidszorg. Het nieuwe is dat er naar de patiënt als geheel wordt gekeken, de patiënt zelf een belangrijke rol heeft en meer gekeken wordt naar wat voor de patiënt belangrijk is. Dus niet meer voor iedereen een standaard behandeling, maar veel meer afgestemd op wat voor iemand belangrijk is. Dat het belangrijk is om te kijken wat beter worden voor jou betekent, niet alleen fysiek, maar ook op andere gebieden in jouw leven.

Ik hoop dat die positieve manier van samenwerken met de patient snel beschikbaar komt. Dan kan er veel beter op maat de juiste behandeling worden ingezet. Er is ook een website over positieve gezondheid als je er zelf meer over wilt lezen.

Gezonde leefstijl

Bron: nrc 9 feb 2019

Een opmerkelijke uitkomst van een onderzoek uit Rotterdam; een gezonde leefstijl kan ervoor zorgen dat je pas 9 jaar later chronische ziektes krijgt en 6 jaar langer leeft. Dat lijkt een behoorlijke beloning. Wie wil er nu niet langer en langer gezond kunnen leven. Op zich was wel al langer duidelijk dat gezond leven voordelen heeft. Maar het moeilijke is dat veel mensen niet zoveel waarde hechten aan een leven zonder allerlei verleidingen. Met andere woorden: ze vinden het leven niet de moeite waard zonder een wijntje, fastfood, sigaret of andere genotsmiddelen. En juist die genotsmiddelen brengen de risicofactoren voor hart-, longziekte en kanker met zich mee. Het leven dat goed voor ons is, is steeds moeilijker te verwezenlijken. Eigenlijk zijn alle experts het er wel over eens dat het nu heel moeilijk is om het sobere leven te leven, wat voor onze gezondheid het beste zou zijn.

Het leven zelf biedt voor de meeste mensen te weinig als er geen genotsmiddelen zijn. Alles is slecht voor je of je moet toch ergens aan dood gaan, zeggen ze dan. Pas als we radicaal anders gaan denken, kunnen we het tij keren. Wat brengt echt gezelligheid? Is dat het eten, de wijn of het gezelschap? Wat is een echte oplossing tegen eenzaamheid, verveling of stress? Wat als we meer zouden doen waar we echt plezier in hebben?

De zonsondergang, de natuur of de stilte zijn voor de meeste mensen niet aantrekkelijk. Het bijzondere zien en proeven in natuurlijke middelen zijn we al een tijdje kwijt. Of zelf weer iets maken, puur omdat we het leuk vinden om te doen. Als we het een kans geven, kunnen we ontdekken dat we ons veel beter voelen als we energie stoppen in belevenissen, echte verbinding met anderen. Dat leidt pas echt tot een opwindend leven.

Er is een mooi verhaal van Godfried Bomans over een rijke bramenplukker, die schoonheid in alles om hem heen zag. In dauw zag hij diamanten, gezang van een nachtegaal vond hij geweldige muziek enz. Omdat hij het zo geweldig vond wilde hij het iedereen vertellen. Maar anderen zagen het niet, vonden hem een naïeveling en beschuldigen hem zelfs van bedrog.

http://webmaidensgrimoire.blogspot.com/2015/07/de-rijke-bramenplukker-godfried-bomans.html

Beter

Ik heb het er vaker over gehad, beter worden gaat niet alleen over fysieke klachten wegnemen. Voor veel mensen zijn ziektes alleen een zaak van het lichaam en herstel lijkt dan ook alleen maar in het lichaam te gebeuren. Maar als je breder kijkt, dan kun je op veel niveaus herstel waarnemen.

Je kunt leren om beter om te kunnen gaan met stress. Dan voel je je ook beter.

Je kunt leren welk eten jou echt voedt en op die manier je fitter en beter voelen.

Je kunt stoppen met negatieve gewoontes en verslavingen. Dan voel je je niet meteen beter, maar als je doorzet meestal wel.

Je kunt een betere relatie krijgen met jezelf door alle overbodige ballast los te laten. En als de relatie met jezelf verbeterd, verbeteren ook relaties met anderen.

Je kunt ontdekken wat echt bij je past bijvoorbeeld in werk en daarmee ook veel betere resultaten halen.

Als je op al die niveaus kleine of grote stappen zet, zal je leven er veel beter uitzien en wie wil dat nu niet.

Ik ben van mijn fysieke klachten nog niet hersteld, maar toch ben ik veel beter dan toen ik dit blog begon te schrijven. Soms vind ik het zelf nog niet genoeg, maar ik zie wel dat ik nu op de goede weg ben.

Ben jij ook beter?

December gekte

Soms kan ik een nieuwsberichtje haast niet geloven. De kooplust wordt in december zo aangewakkerd dat sommige mensen alle redelijkheid uit het oog lijken te verliezen. De bezorgers lopen dan zelfs het risico op klappen, echt gelezen, niet verzonnen.

Er staat zoveel druk op hebben van de laatste gadgets en spullen tegen de beste prijs. Maar ook op kleding, nieuwste spullen in de boom en luxe eten. Dat hoort kennelijk bij de feestdagen. Maar tegelijkertijd wordt dan helemaal uit het oog verloren waar die feestdagen over gaan. Ook als je geen religie belijdt kun je de donkere dagen gebruiken om in te keren en terug te kijken. Daar hoef je helemaal niets voor te kopen.

Ik heb wel Sinterklaas gevierd met surprise en gedicht. Zelfs een mini kerstboom heb ik nu en de versiering uit de berging gehaald. Wat theelichtjes en klaar. Genoeg licht in de donkere dagen. Kerstkleding hoeft niet speciaal gekocht te worden. Mocht je dat overwegen, kijk dan even de aflevering van Tegenlicht van gisteravond terug. Ik schrok hoe vervuilend de kledingindustrie is en hoe klakkeloos we blijven kopen en bijna ongebruikt weg doen.

Dus laat je niet gek maken. Kies je eigen manier om het feestelijk, gezellig of zinvol te maken. Alvast fijne dagen

Te gemakkelijk

Ik hoor het al je praat er zo gemakkelijk over. Je begrijpt me niet.

Iets van die strekking zei iemand pas tegen me toen ik iets probeerde uit te leggen over het veranderen van gedachten. Als je een gewoonte wilt veranderen helpt het ook als je de onderliggende gedachte kunt loslaten. Maar het feit dat ik in die specifieke gewoonte niet hetzelfde had meegemaakt was voor diegene het duidelijke signaal dat ik haar niet kon helpen, want ik wist niet waar ik het over had. Toen ik nog zei dat iets wat je onder de knie hebt altijd makkelijk lijkt, maakte het ook totaal geen indruk. Dus heb ik haar doorverwezen naar een collega.

Maar het heeft me wel aan het denken gezet. Want waarom heeft iemand pas iets te zeggen als hij zelf hetzelfde heeft meegemaakt. Je wilt toch uit de situatie, wat maakt het dan uit hoe iemand dat heeft geleerd. Sterker als iemand er nog mee worstelt kan hij je helemaal niet uit wat dan ook helpen. Diegene heeft dan nog teveel aandacht voor zichzelf nodig.

Ik herkende het verwijt wel, mijn schoonzus zei het ook. Pas hoorde ik iemand die een maagverkleining had gehad ook zeggen dat de psychologische begeleiding die ze erna kreeg ” helemaal nergens over ging”. Dat kan natuurlijk best, maar toch wordt ik dan nieuwsgierig. Hoezo kun je er zelf niet wat inbrengen waardoor je er wel wat aan hebt. Mijn zus zegt altijd ” geen vraag, geen aanbod”. Dat is wel een goed uitgangspunt, alleen hebben de mensen in mijn voorbeeld wel een vraag, alleen kunnen ze nog het aanbod niet accepteren als het niet precies is wat ze in gedachten hadden.

Dan heb je grote kans meer van hetzelfde te doen. Dat mag ook. Ik heb er ook lang in volhard. Maar ik weet nu zeker, je kunt een probleem echt niet oplossen met hetzelfde denken waardoor het probleem is ontstaan. Dat kan ik nu heel gemakkelijk zeggen, ook al heb ik het door schade en schande ondervonden. Dat ben ik niet vergeten, alleen hoef ik het daar niet meer over te hebben.

Kun jij al gemakkelijk praten over jouw leerervaringen?

Terug

Ik ben een tijd druk geweest met verhuisplannen, huizen kijken, bieden en niet krijgen. En soms is het niet krijgen misschien wel het beste.

Want ik ben er eigenlijk nog niet uit waar ik precies wil wonen. Dus heb ik mezelf tijd gegeven om eerst duidelijker te krijgen wat ik precies wil en welke omgeving daar dan het beste bij past. Misschien is het niet zo zeer de woning of de plek, maar wie ik op die plek ben.

Ik wil weer degene zijn die naar het theater gaat of met vrienden in stad gaat koffie drinken. Of naar de bibliotheek gaat of dat ene bijzondere winkeltje. Tot nu toe heb ik dat als te moeilijk voor me uitgeschoven. Het is natuurlijk fijn dat winkels bezorgen en dat je alles gewoon thuis kunt krijgen. Maar het is niet hetzelfde als ergens naar toe gaan, de sfeer proeven en ervaringen opdoen.

Dat is het thema voor het komend jaar, erop uit gaan. Nog niet wetend waar naar toe. Ik ben van plan om over die ontdekkingsreis weer meer te schrijven. Natuurlijk ook wel over boeken. Maar meer over belevenissen.

Wat wordt jouw thema voor het komende jaar?

Van perfectionist naar goed-genoegist

Wat heel moeilijk is, en erg helpt, is niet langer proberen perfect te zijn, maar proberen jezelf te zijn. – Anna Quindlen

Ik ben het boek de “moed van imperfectie” van Brene Brown eindelijk aan het lezen. Haar andere boek Sterker dan ooit ligt nog op de stapel. Ik heb het eerder over haar ted talk gehad. Die is nog steeds waardevol om naar te kijken.Maar in het boek kwam ik toch nog een paar behulpzame ideeën tegen. Brene Brown heeft veel onderzoek gedaan naar schuld en schaamte. En “perfectionisme ligt aan schaamte ten grondslag”. Dat was voor mij wel een eye opener. Ze legt dat verder uit door: ” Perfectionisme is niet hetzelfde als je best doen. … Perfectionisme is de overtuiging dat als we er perfect uitzien en alles perfect doen, de pijn van verwijten, afkeuring of schaamte kunnen minimaliseren of voorkomen”.

Je bent steeds bezig anderen te plezieren, uit op goedkeuring en wat zullen ze niet van me vinden. De waarheid is dat we niet perfect zijn. We maken allemaal fouten, dat is de manier waarop we leren en verder komen. Maar het lijkt alsof er mensen zijn die wel het perfecte leven hebben, er perfect uitzien. Dat er in films extra mensen bezig zijn met het uitzoeken en realiseren van die perfecte look, tekstschrijvers voor de mooiste en ontroerende scenes, daar staat niemand bij stil. Ik weet dat drPhil een keertje, met toestemming, een onopgemaakte foto van ik geloof, Cameron Diaz, liet zien en liet zien dat dat een groot verschil is met hoe je de actrice in een film ziet. Zelfs Cameron Diaz lijkt in haar dagelijkse bestaan niet op die filmster. Veel mensen nemen dat onrealistische beeld als uitgangspunt. En dan is er al snel iets om je voor te schamen.

We kunnen veel gelukkiger en vrijer leven als we het perfecte van ons afgooien. Gewoon je best doen en zijn wie je echt bent is genoeg. Perfectionisme is vermomde angst van niet goed genoeg. En wie bepaalt dat?

Ben jij er al van overtuigd dat je goed genoeg bent?

.

Verveling

Verveling, op de juiste ogenblikken gevoeld, is een teken van intelligentie – Clifton Fadiman

Een paar mensen vertelden me, nou eigenlijk wel meer dan een paar, dat als ze zich vervelen op zoek gaan naar iets om dat niet meer te voelen. Dus gaan eten, drinken of roken. Daarmee is de verveling er nog steeds maar kun je jezelf even in slaap sussen. Dan lijkt het minder erg.

Ze kunnen dan niets anders bedenken wat op dat moment een invulling kan zijn. Ik noem dan tekenen, schrijven, lezen, wandelen, fotograferen, kunst kijken of gewoon ergens naar toe gaan als een toerist bijv. je eigen stad bekijken. Verder dan de reactie mwuh komt het dan meestal niet. Gewoon iets doen omdat je het leuk vindt zonder ambitie en zonder een noemenswaardig resultaat, waarom zou je. Als kind deed je al die dingen wel. Maar op school leer je dat je ergens goed in moet zijn. Anders hoef je het niet te doen. Spelen wordt sporten en competitie. Raar hè, dat kinderen nu liever op hun scherm kijken en zich op die manier nog meer vervelen.

Dat herken ik maar al te goed. Het is nog niet zo lang geleden dat ik ook bijzonder nuttig en efficient bezig wilde zijn. Geen tijd te verspillen. Je hele leven een lange lijst met dingen die je af kunt vinken en op naar het volgende.

Zo leven is een recept voor problemen. Voor mij in eerste instantie fysiek, maar je beleeft dan ook weinig plezier aan wat je doet. De huisarts vroeg me de eerste keer dat ik bij hem kwam ” Geniet je nog wel?” Ik wist dat een antwoord als “ik ga heerlijk uit eten, koop mooie spullen en maak mooie reizen” toch geen antwoord was op wat hij vroeg.

Met moeite heb ik geleerd me te vervelen en daar van te genieten. De hele dag in een hangmat in de zon lijkt voor veel mensen het ideaal, maar de meesten zijn o zo blij als ze weer gewoon aan het werk kunnen. En er is niets mis met werken, alleen de afwisseling met rust en soms verveling is broodnodig.

De remedie tegen verveling? Sta op en ga de natuur in. Dat advies komt uit de documentaire die ik pas zag op rtlz.