Wat zegt het spreekwoord?

Hij heeft zijn arm in een nutella – Aardenwerk reclame

Spreekwoorden en het lichaam
Ook al zijn wij een groot deel van de betekenis van de lichamelijke signalen vergeten, in onze taal zijn ze nog wel te vinden. Misschien zijn we daar ook de diepere betekenis van vergeten en worden ze verhaspeld zoals hierboven. Ik vond via Google 36 spreekwoorden en uitdrukkingen die `handen` bevatten. Op http://www.jananneloonstra.nl/p-ingez_sprwgez.html staan spreekwoorden en gezegden gerubriceerd op lichaamsdeel. Ik gebruik er hier maar een paar.

Wat heb je op je lever?
Je bent met handen en voeten gebonden.
Dat ligt zwaar op de maag.
Iets is moeilijk te verteren.
Je zit met je handen in het haar.

Onderzoek of het spreekwoord voor jou waar is
Je kunt je onderzoek vervolgen door te kijken of er over jouw klacht een spreekwoord of gezegde is. Hoe dit kan werken, kan ik het beste uitleggen met een voorbeeld van mezelf. Mijn polsen waren redelijk onbeweeglijk geworden. En dan kun je bij spreekwoorden bijvoorbeeld denken aan “iemand die alle touwtjes strak in handen wil houden” of “iemand die moeilijk de teugels kan laten vieren”. De betekenis is dan “zoveel mogelijk in controle zijn” en “moeilijk een minder streng beleid voeren”. Dat herkende ik bij mezelf wel. Ik was er altijd van overtuigd dat ik het moest doen, anders kwam het niet goed en het moest ook op mijn manier. Ik heb later geleerd dat die overtuigingen op zijn hoogst maar een gedeeltelijke waarheid zijn. Het spreekwoord geeft een aanwijzing over wat de lichamelijke klacht je wil zeggen. Dus zoek een spreekwoord dat bij jouw klacht hoort en kijk of er iets van waarheid in schuilt.

De taal van het lichaam

Ik wilde wel naar mijn lichaam luisteren, maar ik spreek die taal niet. Quinta, Quita’s blog gezondheidsplein

Het lichaam versus het hoofd
Wij leven voornamelijk in ons hoofd. Daar verzinnen we hoe ons leven eruit moet zien, wat we willen bereiken en het lichaam moet gewoon maar mee doen. We worden heel goed in het negeren van de behoefte van ons lichaam. We gaan vaak meer eten als we het lekker vinden, snoep, frisdrank en chips. Ook al geeft het lichaam allang aan dat we genoeg hebben, ons hoofd heeft de fantasie dat het nog niet genoeg is. We nemen ook liever een espresso als we moe worden dan dat we gaan slapen. Want we hebben zoveel te doen, mee te maken en moeten op de hoogte blijven. Het wordt steeds moeilijker om de baas te blijven over alles wat ons ter beschikking staat en de spullen niet de baas te laten worden over ons. Ik bedoel facebook en twitter zijn prachtige media, waardoor je steeds van alles op de hoogte kunt blijven. Maar er zit wel een knop aan. Je kunt zelf bepalen wanneer je wel en niet kijkt. Het appél van ons hoofd en een virtuele wereld is heel groot. En het lichaam en wat het ons wil zeggen daardoor steeds minder interessant.

De eerlijkheid van het lichaam
Door bovenstaande afleidingen om ons heen spreken we de taal van het lichaam steeds minder. Het lichaam heeft geen fantasie. Het lichaam heeft niets overbodig. Het reageert even goed op stress door brand als stress door een tv programma. Het lichaam geeft meteen aan wat het ervaart. Het reageert op warmte door te zweten en op kou door kippenvel. Als we nerveus zijn kunnen we vlekken op de huid krijgen of last van de darmen. Ons lichaam vertelt ons eigenlijk heel direct wat wij voor onszelf niet onder ogen willen zien. En zoals eerder gezegd, we kunnen het gemakkelijk negeren. Als we ziek worden, moeten we ons best doen om opnieuw contact te maken met de signalen van het lichaam. En als we er moeite voor doen herkennen we het wel weer.

Het lichaam als tegenstander?

Ik heb tegen mijn lichaam gevochten en verloren – Richard Krajicek persconferentie bij het beëindigen van zijn tennisprof.carrière

Verloren van het lichaam?
Dit bovenstaande citaat heeft me een tijd bezig gehouden. Ik zag het op tv medio 2003 en ik had op dat moment nog nergens last van. Maar het stelde me wel voor een puzzel. Vechten tegen je eigen lichaam? Ik probeerde me te verplaatsen in een topsporter. Iemand die elke prijs wil winnen, die hij mogelijk acht. En daarvoor zijn lichaam iedere dag door hard werken tot het uiterste dwingt. En er ook op wil vertrouwen dat hij superfit en krachtig is. En dan na heel veel blessures en telkens weer revalideren toch tot de conclusie moet komen dat het lichaam het niet meer aankan. Menig sporter gebruikt alles wat mogelijk is, al dan niet verboden middelen, om te voorkomen dat dat gebeurt. Dat is ook logisch want de prestaties die zij willen halen, daar zijn de meeste lichamen niet op gebouwd. En hoewel de meesten van ons dat niveau niet gaan bereiken, hebben wij zo onze eigen doelen en plannen in het hoofd. En ook wij zijn vaak slavendrijvers voor het lichaam. Het moeilijkst is te accepteren dat je leven soms een wending maakt, die jij niet hebt bedacht. Als dat betekent dat je iets wat je graag doet en waar je goed in bent moet opgeven. De meeste kortdurende klachten zijn gemakkelijk op te lossen met een pijnstiller. Dan kunnen we tenminste gewoon doorgaan met wat we van plan waren. Als ineens die oplossingen niet meer werken en we een langdurige klacht niet meer zo gemakkelijk kunnen uitschakelen, dan voelt het alsof het lichaam ons in de steek laat. Of dat ons lichaam ons tegenwerkt. Welk resultaat denk je dat jou is ontnomen?

De relatie met het lichaam

Regel 1: Je krijgt een lichaam. Je kunt ervan houden of er een hekel aan hebben, maar het zal van jou zijn zolang je leven op aarde duurt – Cherie Carter-Scott

Je relatie met jouw lichaam
Het lichaam en jouw relatie ermee zijn belangrijke aanwijzingen, niet alleen bij ziekte. Laten we eerst kijken hoe de relatie was voordat je klachten kreeg. Hoe dacht je over je lichaam. In het algemeen is ons lichaam een grote bron van kritiek. Het wil niet doen of worden wat wij ervan verwachten. Het is te dun/dik/groot/klein, de verhoudingen kloppen niet. Er zit vet op een plaats waar het niet hoort en te weinig waar het wel hoort etc. Dus wees eerlijk hoe dacht en denk jij over je lichaam? Schrijf al je oordelen over je lichaam, wat oké is en wat niet gewoon eens op. Daarna gaan we echt op onderzoek uit.

Neutrale scan van het lichaam
We gaan een neutrale scan maken. Niet alleen waar je last van hebt, maar alles. En zo neutraal mogelijk. Heel zorgvuldig en minutieus ga je de scan maken van het puntje van je tenen tot aan je kruin. Hoe voelen je spieren? Zijn ze ontspannen of voel je op een bepaalde plek spanning? Hoe voelt je hartslag? Rustig en regelmatig? Of gehaast of onregelmatig? Voel je je ademhaling? En waar in je lichaam? Beweegt bij elke ademhaling je buik? Je ribbenkast of je borstkast? En zo ga je verder kennismaken met je lichaam. Hoe voelt het aan en is er een plek waar je bijzondere aandacht nodig is? Doet iets pijn? Of voel je je voeten niet goed? Of voelen je voeten en handen koud aan of juist heel warm? Hoe voelt je huid aan? Droog en geïrriteerd? Of zacht en soepel? Of van alles wat? Kortom je leert je hele lichaam kennen en je hebt er nu geen oordeel over. Hoe voelt het om het zo te bekijken?

Praten over je ziekte

Sinds ik ziek ben, weet ik wat u heeft. Herman Finkers

Ziekte als gespreksonderwerp
Praten over je ziekte, vind ik een lastig onderwerp. Ik heb het zelf altijd tot een paar mensen beperkt. Want wat had ik er dan over te zeggen? Dus met mij ging het altijd goed. En sinds ik een keer op de tennisbaan door iemand werd aangesproken, omdat volgens haar mijn partner zich grote zorgen over mij maakte, kreeg ook hij de instructie te zeggen dat het goed met mij ging. De waarheid gebiedt me nu om te zeggen dat het niet altijd goed ging. Maar ik kon meestal wel functioneren en wist een heleboel te maskeren. Ziekte maakt eerlijk. Mijn lichaam toonde soms meer dan ik wilde. En als ik er dan wel over praatte, hoorde ik òf adviezen over wat ik vooral moest doen of laten, òf ik hoorde welke klachten anderen hadden. En als ik al eens iets losliet over wat ik aan het doen was of dat je anders naar ziekte kon kijken, dan was steevast de respons dat het dan met mij niet zo erg was. Want bij hen kon dat echt niet. Dan hield ik maar verder mijn mond. Aan al die mensen, die oprecht belangstellend informeerden hoe het met me ging en daar niet echt antwoord op kregen, bied ik mijn excuses aan. Maar ik had er geen woorden voor. Want hoe vertel je over al die emoties die door je heen razen? Over gedachten aan wat misschien gaat gebeuren en wat je ’s nachts wakker houdt. Onze sociale code en zeker de mijne is “houd je goed” en “gewoon doorgaan”. Dat vinden we in zieken ook het meest te bewonderen. Als iemand ondanks zijn ziekte niet bij de pakken neer gaat zitten en nog alles uit het leven wil halen. Ik denk dat je soms wel bij de pakken neer moet gaan zitten. En al die gevoelens en gedachten de ruimte moet geven. Tegenover anderen? Dat weet ik nog steeds niet. Ik had en heb daar geen woorden voor.

Goed advies

Wise men don’t need advice. Fools won’t take it. – Benjamin Franklin (Wijzen hebben geen advies nodig. Dwazen kunnen het niet aannemen)

Tips van anderen
Als je zelf onderzoek gaat doen, kun je heel veel informatie vinden op het internet en in boeken. En natuurlijk ook door met mensen te praten. Soms hebben ze zelf iets uitgeprobeerd of kennen ze iemand bij wie iets heel goed heeft gewerkt. En al die tips zijn welkom in je onderzoek. Ga er niet vanuit dat dat voor jou ook het beste middel is. Sommige dingen passen gewoon niet bij wie je bent. Dat had ik bijv. met koperen armbanden. Een paar mensen hebben me dat aangeraden. Maar ik weet het niet, het was niets voor mij. En die tip heb ik wel onderzocht, maar nooit echt zelf uitgeprobeerd. Ik zie wel de goede bedoelingen van mensen die je een advies geven. Ze willen je graag helpen. En als je zelf hebt gemerkt dat iets goed werkt of je hebt het bij een ander gezien, dan geef je dat het liefst door. Maar ik ben er zelf terughoudend in geworden.

Wacht op een vraag voor je advies geeft
Mijn stelregel nu is dat als iemand er niet naar vraagt, ik er ook niets over ga zeggen. Want je weet dan niet waar iemand mee bezig is en of hij of zij wel open staat voor een andere aanpak of gewoon een advies. Ik weet nog dat ik tijdens mijn opleiding van een docent hoorde dat het beste advies wel eens niet bereikbaar kon zijn voor degene aan wie je het geeft. Zijn voorbeeld was het volgende. Het beste advies voor iemand die depressief is, is: ga hardlopen. Maar iemand die depressief is, moet er niet aandenken om de deur uit te gaan, laat staan hardlopen. En dan kun je nog zo’n goed verhaal hebben over de aanmaak van bepaalde stoffen in de hersenen en wat een veranderde hartslag en ademhaling allemaal voor je kunnen betekenen, het komt op dat moment niet aan. De stap tussen waar iemand is en jouw advies is op dat moment niet te nemen. Dus in deze stukjes vertel ik wel een beetje wat voor mij heeft gewerkt, maar vooral hoe je zelf tot die stappen kunt komen die bij jou passen.

Onderzoek

Onderzoek alles, behoud het goede – de Bijbel

Zoektocht naar beter
Een Christelijke opvoeding verloochent zich nooit :). Ik denk eigenlijk dat mijn moeder dit vaak zei. Maar goed, je wilt meer te weten komen over je ziekte en verlangt naar beter. Je hebt al een paar aanwijzingen gekregen. En omdat jij jij bent, weet jij het beste wat bij je past. Je start je eigen onderzoek. Onderzoek vraagt een objectieve blik. Teveel emoties, wanhoop of angst houden je af van goed onderzoek. Mijn tip: ga als een detective te werk.

Kenmerken van een detective
Omdat ik nogal wat Engelse speurders aan het werk heb gezien, uiteraard alleen via de tv, geef ik hieronder aan wat in mijn ogen de kenmerken van een goede speurder zijn. Het valt op dat ze meestal met zijn tweeën zijn en heel verschillende persoonlijkheden. Het zijn vaak eigenzinnige mensen met een heel eigen gevoel voor humor. Ze hebben vaak een intuïtieve ingeving en laten zich door niets of niemand tegenhouden. Ze bestuderen de plaats delict uitgebreid. En gebruiken alle kennis die voorhanden is. Welke aanwijzingen zijn er achter gelaten? Zijn er sporen, getuigen? Het werken in duo’s zorgt ervoor dat de zaak vanuit verschillende oogpunten wordt bekeken en dat heb je bij goed onderzoek nodig. Je ziet je eigen denkfouten niet zo snel, want de ratio bewijst altijd zijn eigen gelijk (R.J. Heijn) Ze bevragen elkaar: is dat wel zo?, waar is je bewijs? en eventueel dringen ze aan om de proef op de som te nemen. Verder valt op dat ze zich in een zaak vastbijten en niet loslaten totdat ze weten hoe het in elkaar zit. En altijd alle sporen nagaan. Niet te snel bij één theorie laten. Dat noemen ze een tunnelvisie. Dat leidt tot vergissingen en die kun je niet gebruiken. Verder schrijven ze de bevindingen op. Vaak is er ook nog een overzichtsbord met de zaak en alle sporen. En heel belangrijk: voor de duur van het onderzoek worden er geen mededelingen gedaan aan derden. En er wordt geen actie ondernomen totdat het bewijs sluitend is.

Gezondheid is meer dan de afwezigheid van symptomen

Gezondheid speelt zich af op verschillende niveaus, fysiek, mentaal, psychisch, emotioneel, relationeel en spiritueel – dr. Phil

Gezondheid is meer dan de afwezigheid van symptomen
In de vorige post schreef ik dat gezondheid veel meer is dan het afwezig zijn van symptomen. Daarmee bedoel ik dat je op alle gebieden in je leven gezond kunt zijn. Je voelt je energiek, gelukkig, kunt genieten. Wie heeft dat? Veel gehoorde klachten van gezonde mensen zijn vermoeidheid, rugpijn of regelmatig verkouden of grieperig. Maar zij vallen wel onder de categorie “gezond”.

Fysiek symptoom is een waarschuwingslampje
Volgens dr. Dalhke is een fysiek symptoom vergelijkbaar met een waarschuwingslampje in je auto. Het wil je aandacht ergens op vestigen. Als je niet naar het waarschuwingslampje omkijkt, kun je na verloop van tijd een groot probleem hebben. En als je met je auto naar de garage gaat en de monteur zegt: “oh, ja ik zie het al”. En dan zonder verder de motor of wat dan ook te bekijken de verbindingsdraden van het waarschuwingslampje doorknipt. “Zo daar heeft u geen last meer van”. Zou je dan gerust met je auto verder rijden? Of zou je toch een beetje bezorgd zijn wanneer je iets aan de auto zelf gaat merken? Het is misschien wat erg simpel voorgesteld, maar denk er eens over na. Zou het kunnen dat deze klachten niet zo maar zijn ontstaan maar te maken hebben met je totale persoon. Hoe je in het leven en je omgeving staat. Vaak denken we dat alles prima is, behalve dan die ziekte of klachten. In natuurkunde is het onmogelijk dat iets zomaar ontstaat. Elke actie heeft een evenredige reactie. Van alles wat ik heb bestudeerd en ervaren is het inderdaad onmogelijk een ziekte alleen op het niveau van het lichaam te behandelen en dan volledige genezing te verwachten. We kunnen het breder bekijken en als we bereid zijn alle aspecten in ons leven te onderzoeken, kunnen we tot verrassende ontdekkingen komen. Wil je ook weten hoe het bij jou zit?

Levensstijl en gezondheid

U wilt een mechanische oplossing voor een organisch probleem – M. Oz MD

Levensstijl en gezondheid
In verschillende uitzendingen bij Oprah vestigde dokter Oz, hartchirurg, de aandacht op levensstijl, voeding en gezondheidsproblemen. Zijn pleidooi was vaak: een ander dieet, meer beweging en het matigen van ongezonde gewoonten zoals drinken en roken. Volgens hem was aantoonbaar dat dit ernstige klachten kon voorkomen. Ik was hier zelf ook wel van overtuigd. Een schoonzus van me wees het hele verhaal van ziekte voorkomen of beter worden door gezonde voeding etc. van de hand door mij!?!. Want zei ze, jij hebt toch altijd gezond geleefd en je bent ook ziek geworden. En dan sta je even met je mond vol tanden. Ja, je weet nooit uit welke hoek jouw uitdagingen komen. En je weet ook vaak niet wat voor jouw gestel de beste voeding is. Er is geen sprake van dat je zelf schuldig bent aan je ziekte. Maar je kunt wel verantwoording nemen voor je gezondheid. Dat heb ik nog meer gedaan toen ik wist wat ik had. Ik wist intuïtief dat ik met de medicatie niet beter ging worden. En beter worden zou ik. Ook al zei iedereen dat het niet kon en ook al kon het niet, ik ging er alles aan doen om beter te worden. Nu weet ik dat het uiteindelijk niet aan mij is of ik beter wordt of niet. Maar ik wilde de mogelijkheid zo groot mogelijk maken.

Wegnemen van symptomen leidt tot gezondheid?
Gezondheid is niet hetzelfde als de afwezigheid van symptomen. (bron: ik denk R. Dahlke). Hierover de volgende keer meer. Van gezondheid weten artsen vreemd genoeg niet zo veel. Zij zijn gericht op de klachten en het wegnemen daarvan. De extreme kant van het behandelen en de technische mogelijkheden zag ik deze week in een IKON documentaire “Met de dood voor ogen”. Daar kreeg ik tranen van in de ogen. De onmogelijke keuze die patiënten of hun familieleden moeten nemen bij doodzieke mensen op de Intensive Care. Ik zag uitvergroot waar onze manier van denken toe leidt. In het algemeen denken wij dat ziekte en pijn geen zin hebben en er niet mogen zijn. Dat kunnen we wel denken, maar het is er. Wat als we die manier van denken eens grondig onderzoeken?