Levensstijl en gezondheid

U wilt een mechanische oplossing voor een organisch probleem – M. Oz MD

Levensstijl en gezondheid
In verschillende uitzendingen bij Oprah vestigde dokter Oz, hartchirurg, de aandacht op levensstijl, voeding en gezondheidsproblemen. Zijn pleidooi was vaak: een ander dieet, meer beweging en het matigen van ongezonde gewoonten zoals drinken en roken. Volgens hem was aantoonbaar dat dit ernstige klachten kon voorkomen. Ik was hier zelf ook wel van overtuigd. Een schoonzus van me wees het hele verhaal van ziekte voorkomen of beter worden door gezonde voeding etc. van de hand door mij!?!. Want zei ze, jij hebt toch altijd gezond geleefd en je bent ook ziek geworden. En dan sta je even met je mond vol tanden. Ja, je weet nooit uit welke hoek jouw uitdagingen komen. En je weet ook vaak niet wat voor jouw gestel de beste voeding is. Er is geen sprake van dat je zelf schuldig bent aan je ziekte. Maar je kunt wel verantwoording nemen voor je gezondheid. Dat heb ik nog meer gedaan toen ik wist wat ik had. Ik wist intuïtief dat ik met de medicatie niet beter ging worden. En beter worden zou ik. Ook al zei iedereen dat het niet kon en ook al kon het niet, ik ging er alles aan doen om beter te worden. Nu weet ik dat het uiteindelijk niet aan mij is of ik beter wordt of niet. Maar ik wilde de mogelijkheid zo groot mogelijk maken.

Wegnemen van symptomen leidt tot gezondheid?
Gezondheid is niet hetzelfde als de afwezigheid van symptomen. (bron: ik denk R. Dahlke). Hierover de volgende keer meer. Van gezondheid weten artsen vreemd genoeg niet zo veel. Zij zijn gericht op de klachten en het wegnemen daarvan. De extreme kant van het behandelen en de technische mogelijkheden zag ik deze week in een IKON documentaire “Met de dood voor ogen”. Daar kreeg ik tranen van in de ogen. De onmogelijke keuze die patiënten of hun familieleden moeten nemen bij doodzieke mensen op de Intensive Care. Ik zag uitvergroot waar onze manier van denken toe leidt. In het algemeen denken wij dat ziekte en pijn geen zin hebben en er niet mogen zijn. Dat kunnen we wel denken, maar het is er. Wat als we die manier van denken eens grondig onderzoeken?

Medicijnen

Zonder die pillen had ik hier vandaag niet meer gezeten – Mike Boddé

Op zoek naar de juiste medicatie
In een uitzending van Pauw en Witteman vertelt Mike Boddé over zijn boek “Pil”. In het onderstaande filmpje kun je zijn interview zien.

Zijn boek is een met humor geschreven weergave van zijn zoektocht langs verschillende uiteenlopende therapieën voor de behandeling van zijn depressie. Voor hem eindigt de zoektocht als hij de juiste medicatie heeft gevonden. Hij denkt er niet over om het zonder die pillen te doen, want dan komt onmiddellijk de depressie terug. En dat is een heel logische en begrijpelijke keuze. Het is ook wat ons wordt geleerd. Je hebt iets, gaat naar de dokter. Die schrijft iets voor en klaar. Of als het nog niet klaar is, herhaalt het proces zich. Bovendien vraagt het van ons weinig inspanning. Gewoon op de voorgeschreven tijd een klein pilletje innemen en je kunt verder gaan met je leven. Dan zul je dus wel gek zijn om die medicijnen niet in te nemen. Of zoals iemand het tegen mij zei: “meid, als die pillen werken, dan neem je ze toch. Dan ga je toch niet moeilijk doen.”

Toch verder zoeken?
Dus waarom zou ik moeilijk doen? Ik ben ook niet dol op pijn en ik wilde heel graag kunnen doen wat ik altijd deed. Ik wilde niet beperkt worden door een onwillige knie of moeheid. Dus waarom mijn keuze om de zoektocht niet te laten eindigen bij de medicatie maar verder te willen? Intuitief wist ik dat ik zo niet beter ging worden. Het verhaal van Mike Boddé bevestigde dat de klacht niet over gaat door medicatie. Het symptoom is wel weg maar de oorsprong is niet weggenomen. En dat nam ik bij mezelf ook waar. Ondanks de medicatie voelde ik nog wel iets en mijn oorspronkelijke klachten in de gewrichten werden niet beter. Bij de huisarts vroeg ik een keer wat ik van de medicatie kon verwachten. Zijn antwoord was kort en helder “dat kun je maar beter niet weten”. En gek, maar waar, ik wilde het wel weten. Je kunt eenvoudig googelen op de medicijnnaam of het werkzame ingrediënt. Dan kun je een zelf tot een afgewogen oordeel komen. Maar mijn pleidooi gaat er niet om de medicijnen wel of niet te nemen. Het gaat erom dat je zelf in beweging komt om te zien wat jij kunt doen om beter te worden en het niet bij jarenlange symptoombestrijding laat.

De diagnose

roze en wit 002

Iedereen heeft recht op een goede diagnose – Vereniging tegen kwakzalverij.

De diagnose
Ik had zelf niet zo’n behoefte aan een diagnose, maar heb onder de druk van mijn omgeving toch toegegeven. Op een mooie dag in juni ging ik naar de afspraak die mijn huisarts met spoed voor me had gemaakt. Ik was er van overtuigd dat het voor niets was. Dus groot was de teleurstelling toen de reumatoloog binnen een paar seconden zei dat er geen twijfel mogelijk was. Dus met de juiste diagnose, een recept en informatieboekje over de ziekte stond ik 10 minuten later weer buiten. Er was op zich niets veranderd en toch voelde het heel anders. De zon was minder stralend en de toekomst was ineens een stuk somberder.

De medicijnen
Dat werd nog versterkt na een bezoek aan de apotheek. Ik heb wel drie keer gevraagd of de hoeveelheid medicijnen wel echt allemaal voor mij bestemd was. Van iemand die nog geen aspirine gebruikte, kreeg ik ineens een boodschappentas vol. Sommigen voor elke dag, 2x per dag, 1x per week of een paar keer per week. Dus pillen om de ziekte te bestrijden en pillen om te zorgen dat je organen die pillen aankunnen. En ik moet zeggen ik begrijp waarom ze sommige middelen in de categorie “verboden” hebben gezet. Als je een tijdje niet veel hebt gekund door moeheid etc. en je neemt een paar dagen prednison dan denk je dat je de wereld weer aan kunt. Dit is wat de wetenschappelijke manier ons oplevert. Met een paar pilletjes ben je weer opgekalefaterd en kun je je normale leven hervatten.

Klaar?
Voor veel mensen eindigt het verhaal ook hier. Hooguit kunnen ze dan nog iets zeggen over de controles en of het goed of minder goed gaat. Want helaas zit je de rest van je leven vast aan de pillen en soms wordt het effect minder. Zolang je daarmee tevreden bent is het prima. Maar ik ging me toch dingen afvragen. Voor mij ontbrak de logica. Eerst had ik klachten en was ik moe. En iets van buitenaf, een chemisch samengesteld pilletje kan dat stoppen. En ik weet wel dat er veel onderzoek naar is gedaan. Maar toch, waar is die moeheid gebleven? Gaf mijn lichaam het verkeerde signaal? Of voel ik het alleen niet meer? En is dat de winst, het niet meer voelen?

Everyone is entitled to a correct diagnosis

The diagnosis
I thought I didn’t need a diagnosis, but the people around me convinced me otherwise. So one beautiful day in June I went to an appointment in hospital that my general practitioner made for me. I was sure it was in vain. The greater the disappointment when the specialist told me within a few minutes that there was no doubt it was rheumatoid arthritis. 10 Minutes later I was outside again with the right diagnosis, a subscription for the medicine and an information leaflet about the disease.
Nothing had changed and yet it felt completely different. The sun didn’t shine as bright and my future was a lot darker.

The medicine
That feeling became even stronger after a visit to the pharmacy. I asked at least three times if all those medicine were for me. I didn’t use an aspirine before and now I had to go home with a groceries bag full of them. Some for each day, twice a day, once a week or a couple of times a week. Pills to fight the illness and pills to take care of my organs. I now understand why some of these medicine are labeled “forbidden”.The change you experience after a few days of taking predison is enormous. If you haven’t been able to do much because of an overwhelming fatigue, after a few days of predsison you can do anything. Nothing short of a miracle. So this is what modern medicine brings us. A few pills and you are ready to go on as if nothing happened.

Done?
The story could have ended right here. For most people it does. All I could have said was about check ups and progress. Because the pills are for the rest of your life and you still have ups and downs. As long as that is what you want, that’s fine. But I started to wonder. I didn’t see the logic. At first there was pain and I felt really tired. And then you take a few tiny pills and it stopped. So where did this tiredness go? Did my body give me a wrong signal? Or is it that it is still there, but I don’t feel it anymore. And is it better, not to feel anymore?

Uitdagingen

It’s our challenges and obstacles that give us layers of dept and make us interesting. Are they fun when they happen? No But they are what makes us unique. – Ellen DeGeneres

(Het zijn onze uitdagingen en obstakels die ons diepte geven en ons interessant maken. Zijn ze leuk terwijl ze gebeuren? Nee. Maar het zijn die ervaringen die ons uniek maken.    eigen vertaling)

Ziekte als uitdaging?
Niemand wil ziek worden. Het liefst denken we er niet aan. Maar hoeveel weten we van gezondheid? En wat hebben we er voor over om gezond te blijven? Dat gaat allemaal pas een rol spelen als we met een serieuze uitdaging te maken krijgen. Ik had het geluk dat ik een chronische ziekte kreeg. Dan heb je de tijd om er over na te denken en naar oplossingen te zoeken. Ik zou niet weten wat ik had gedaan als ik met een heel bedreigende en acute ziekte zou moeten omgaan. Daar kan ik niets over zeggen. Ik heb de uitdagingen en obstakels gebruikt om ervan te leren en beter te worden. Wat wil jij ermee doen?

Disease as challenge
No one wants to get ill. We don’t like to think about it. But how much do we know about health? And what are we willing to do to stay healthy? These questions become an issue when you face a serious health challenge. I was lucky to get a chronic disease. I don’t know what I would have done if it was a life-threatening disease. So I don’t talk about that. But I have used my challenges and obstacles to learn and to get better. What would you like to do?